Charakterystyka rasy
Wzrost: od 145 do 170 cm najczęściej spotykany i pożądany wzrost to 150- 160 cm.
Umaszczenie: wszystkie podstawowe maści od champan, palomino (izabelowata), bułana, kasztan, gniada, skarogniada, na karej kończąc (najpopularniejsza). Możliwe są także modyfikacje takie jak siwizna i dereszowatość, jak również wszystkie wersje srokatości. Nie urodził się jak dotąd koń TWH o maści tarantowatej.
Odmiany: dozwolone są wszelkie odmiany na nogach i głowie.
Budowa ciała: TWH zachwycają urodą, charakteryzują je piękne, szlachetne i wąskie głowy, wyraziste okrągłe oczy z ładnymi powiekami, małe uszy i zgrabne sylwetki. Grzywa i ogon są najczęściej bardzo gęste i długie. Budowa kośćca jest sucha i zwarta, grzbiet krótki . Pożądana jest szeroka pierś i kłąb wyższy niż zad. Głowa i szyja prosta. Kopyta małe, wąska pęcina. Chociaż w ich żyłach płynie krew folblutów, niewprawne oko może mylić konie tej rasy z końmi iberyjskimi czy arabskimi.
Charakter: konie te są niezwykle łagodne i opanowane. W obrębie rasy spotkamy najczęściej lewopółkulowego ekstrawertyka jak i lewo półkulowego introwertyka (określenie koniobowości wg. Pat Parelli). Pomimo swego wysoce szlachetnego wyglądu daleko im z temperamentem do ich przodków koni pełnej krwi angielskiej. Niewiele jest rzeczy które mogą spłoszyć tego konia. Jest niezwykle inteligentny i łatwo uczy się nowych rzeczy. Zadania stawiane przed nim pokonuje z łatwością.
Użytkowanie: Walkery to doskonałe konie dla osób starszych i dzieci, oraz dla wszystkich tych, którzy mają problemy z opanowaniem kłusa.
Wykorzystuje się je w dyscyplinach westernowych, jak i klasycznych. TWH są też doskonałymi rajdowcami długodystansowymi, a także – wbrew pozorom – skoczkami, świetnie też spisują się w dyscyplinie ujeżdżenia dla swojej grupy koni! W USA konie te używane są również w parkach krajobrazowych, dosiadane są przez rangerów oraz funkcjonariuszy miejskich patrolujących ulice. Ciągnięcie zaprzęgu również nie sprawia im żadnych problemów.
Pomimo niewielkiego wzrostu mogą ich dosiadać nawet osoby o puszystych kształtach i mężczyźni dobrze zbudowani. Doskonale też sprawdzają się pod siodłem dla osób które uległy kontuzjom kręgosłupa, lub dla kobiet w ciąży.
Walker jest koniem stworzonym do rekreacji rodzinnej i w tym celu najpowszechniej używany. Nie ma nic przyjemniejszego niż długie spacery po polach i lasach na Walkerze. Dzięki swojemu wspaniałemu charakterowi i wygodnym chodom użytkowany jest szeroko w rekreacji konnej, policji, straży miejskiej i leśnej. Konie te pracują także w gospodarstwach przy bydle. Sprawdzają się w górskiej turystyce konnej. Właściwie nie ma dyscypliny w której koń TWH by się nie sprawdził uwzględniając jego chody.

Koń na pokaz
Tennessee Walking Horse to wspaniały uczestnik pokazów. Konie te w USA bardzo często biorą udział we wszelkiego rodzaju festynach i imprezach ulicznych. Tradycja przygotowywania Walkera do pokazu jest dość interesująca. Goli im się tuż przy uszach i za nimi część grzywki i około 20 cm grzywy. Do pozostałych włosów w warkocz wplatane są wstążeczki dobrane kolorystycznie do maści konia/rzędu/stroju jeźdźca.  Ogłowie też nie jest zupełnie typowe. Przede wszystkim naczółek najczęściej jest bardzo szeroki i lakierowany w intensywnych kolorach. Całość wygląda naprawdę imponująco i zachwyca rzesze ludzi na całym świecie. Koń Tennessee Walker uzyskał miano najpiękniejszego ze wszystkich ras koni wyhodowanych w USA.

Występowanie
Najwięcej tych koni jest oczywiście w USA, następna w kolejności jest Kanada. W Europie obecnie znajduje się około 1000 szt. Zobaczycie je także w Izraelu, Tajlandii i kilku innych krajach. Populacja rasy wzrasta z roku na rok i obecnie wynosi około 40 000 sztuk co plasuje ją na drugiej pozycji pod względem prędkości wzrostu populacji tuż za APH. W Europie najwięcej koni spotkacie w Niemczech, ale sporo ich jest także w Holandii, Belgii, Danii, Wielkiej Brytanii, Francji. Pojawiły się także na Węgrzech i w Czechach. W Polsce obecnie jest 16 koni w kilku województwach – dane z 12.2015 r.

Link do statystyk o rasie